“Genezen en genezen worden”

Onder deze, in het Nederlands ietwat vreemd klinkende titel, zou ik van de zomer in Brazilië een workshop geven. In plaats daarvan belandde ik twee weken voor mijn geplande vertrekdatum in het ziekenhuis. Onderzoek deed vermoeden dat er een kwaadaardig gezwel in mijn darmen zat. De reis naar Brazilië kon ik vergeten en de workshop kon ik – ironisch genoeg – eerst aan mezelf geven.

De mooie zomer gleed aan mij voorbij terwijl ik wekenlang het bed moest houden in het ziekenhuis. Het bood mij de gelegenheid om mijzelf, van binnen, waar te nemen. Mijn ziektebeeld dwong mij naar alles te kijken wat zich door de jaren heen in mij had opgebouwd. Een geweldige hoeveelheid oud zeer waar je normaal niet stil bij staat. Zou de tumor in mijn buik daar iets mee te maken hebben? De gedachte leek mij niet onlogisch en het deed mij met andere ogen kijken naar de ‘materie’ in mijn buik die operatief verwijderd zou moeten worden.

Om die reden wilde ik de tijd nemen voordat ik de operatie kon toelaten. Ik wilde onderzoeken wat deze tumor mij te vertellen had. Wat wilde deze aandoening mij openbaren? Daar wilde ik antwoord op voordat ik kon instemmen met de verwijdering ervan uit mijn lichaam. De tumor was een deel geworden van mijn organisme, en wie weet had ik haar, ongewild en ongemerkt, zelf wel laten ontstaan.

De tijd begon te dringen en de diagnose kwaadaardige kanker voelde als een zwaard van Damokles boven mijn hoofd. Toch voelde ik geen twijfel dat ik het gezwel, voordat het verwijderd zou worden, moest bevragen: “Vertel mij hoe ik zélf tot jouw ontstaan heb bijgedragen?”

Voor mij als therapeute was het niet moeilijk om de link te leggen naar factoren die van binnenuit werken. Zaken die vanuit de psychische toestand van de mens het ontstaan van een ziektebeeld kunnen veroorzaken of bevorderen. “Een ziekte heeft haar begin in de psyche (of de ziel) van de mens.” Dit stelde een Nederlandse arts én docent op de opleiding Kunstzinnige Therapie (voormalige Academie De Wervel in Driebergen) waar ik in de jaren 80 studeerde. Hij zei óók dat kanker veel te maken heeft met tranen die niet gehuild zijn. En met lach die niet gelachen is. Misschien klinkt het wat ver gezocht, maar hoe staat het er eigenlijk voor met onszelf in dit opzicht? Voor mijzelf: “Hoeveel heeft mijn ziel de afgelopen jaren niet innerlijk gehuild, zonder dat ik echt gehuild heb?”

De lessen van deze arts, wetenschapper en auteur zijn mij tot de dag van vandaag bijgebleven. En dat er een wisselwerking is tussen wat er binnen in ons gebeurt, en wat zich lichamelijk vormt, of misvormt, kon ik in mijn persoonlijk geval direct constateren. Het opende voor mij een nieuw, en nog onbeschreven blad van mijn levensplan.

De operatie is inmiddels met succes verricht en hoewel de diagnose van kanker ook is bevestigd, is mijn herstel goed op gang gekomen en heb ik perspectief op een leven zonder kanker. Genezing, dat is nu de volgende fase.

Maar hoe voltrekt zich genezing? En hoe kun je zélf aan genezing bijdragen? Ineens stond de titel van de workshop in Brazilië, voor mij centraal. ‘Genezen en genezen worden.’ Hoe ongewoon, in taalkundig opzicht, deze titel ook mag klinken, het zette mij verder aan het denken. “Wie of wat moet eigenlijk genezen?” En… “Wie of wat doet ons genezen?”

Als er inderdaad een wisselwerking is tussen alles wat in onszelf gebeurt en hetgeen zich fysiek manifesteert: “Wat moet er dan eerst in onszélf geholpen worden om te genezen zodat de ziekte ons niet telkens weer op hetzelfde hoeft te wijzen?”

En voorbij het persoonlijke vlak: “Wat zijn de gebieden in onze samenleving, maatschappelijk, sociaal en vooral humanitair, die om genezing schreeuwen? En wat kun je daar als enkeling daar aan doen?”

Het feit dat ik deze vragen stel wil niet zeggen dat ik ze allemaal kan beantwoorden. Maar zowel op persoonlijk als op maatschappelijk vlak zullen we bij onszelf moeten beginnen. Van binnen genezen, en het liefst vóórdat er in het fysieke zich iets manifesteert. Dit kondigt zich voor mij nu aan als mijn nieuwe leef- en werkrichting voor het volgend jaar. Tot het einde van dit jaar neem ik de tijd om mijzelf te verzorgen, en de gebeurtenissen van het recente verleden dieper tot mij te laten spreken. Zodat ik daaruit ook nieuwe kracht kan putten.

Met ingang van het nieuwe jaar hoop ik in mijn Atelier Rose in Blue weer mensen te mogen ontvangen die met behulp van kunst aan zichzelf willen werken. Ieder mens is een kunstwerk in persoon. En ieder mens kan werken aan zijn eigen kunstwerk. Mijn eigen kunstwerk heeft het afgelopen jaar de noodklok geluid. En terugkijkend op wat ik ervan heb geleerd en wat ik er nog meer van ga leren, ben ik daar nu blij om!

Galina

Een gedachte over ““Genezen en genezen worden”

  1. Hallo Galina, wat een prachtige nieuwsbrief heb je weer geschreven. Wat goed dat je zo krachtig naar je ziekte kan kijken. Ik ken je nu al een tijd en bewonder je kijk op alles. Ik heb inmiddels veel van je geleerd waardoor ik evenwichtiger en stabieler in het leven ben gaan staan. Ik wens je sterkte met het genzingsproces. Liefs Ingrid

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s