Te leven is te ‘werkelijken’

Deze zin kreeg ik van een kennis aan wie ik ooit een verhaal te lezen gaf dat ik geschreven had, maar dat nog geen titel had. Met deze titel kreeg ik het verhaal terug. Ik vond het prachtig hoe mijn kennis blijkbaar zelf een woord had gecreëerd: ‘werkelijken’! Het klopte precies.

In mijn verhaal ging het om een man van 48 jaar wiens kijk op de werkelijkheid begon te veranderen nadat hem iets onverwachts was overkomen. Ineens was hij uit balans geraakt. De figuur in mijn fantasieverhaal en de kennis hadden overigens het een en ander gemeen. Beiden waren leidinggevende functionarissen in een groot bedrijf en, eigenlijk, vrij gelukkig met hun leven en werk.

Zelf was ik in die tijd ook tevreden met mijn eigen onderneming, een kunst- en cultuurcentrum op een mooie locatie in Zwitserland.  Mijn werk vervulde mij helemaal en verhalen schrijven deed ik voor mijn eigen plezier als vrijetijdsbesteding en puur vanuit mijn fantasie.

Sindsdien zijn er heel wat jaren voorbijgeflitst. De kennis zie ik al lang niet meer, maar met de voorbije jaarwisseling moest ik ineens weer denken aan de gesprekken die wij over dit onderwerp hadden gehad. Te leven is te werkelijken. De zin staat in zijn handschrift nog steeds op de kaft van mijn manuscript.

Wat zou ik zélf in dit nieuwe jaar hebben om te vernieuwen…? Wat zou ik willen verwerkelijken…? Wat zou ik werkelijk willen maken? Dit vroeg ik mij af terwijl het mapje met daarin het bewuste verhaal mij leek aan te kijken. Alsof het mij een vraag stelde: Ga je mij nu eindelijk ook zelf lezen?

Toen ik het verhaal inderdaad nog eens ging doorlezen, schrok ik pas echt goed wakker. Het woordje ‘werkelijken’ stond namelijk gewoon in de tekst. Klein en onopvallend, maar toch. En hoewel je er makkelijk overheen kon lezen, had mijn kennis in dit ene woordje de kwintessens van het hele verhaal gezien. Het verhaal waarvoor ik zelf geen titel had kunnen vinden!

Nu komt het woordje ‘werkelijken’ opnieuw in mijn leven. Het doet mij beseffen dat ik het hele verhaal eigenlijk ook voor mezelf had geschreven. Het is als een ‘kunstwerkje’ dat zich pas wilde openbaren op het moment dat ik er klaar voor was. En om er klaar voor te zijn, had ik blijkbaar hulp nodig van buitenaf.

Dit is een soort hulp waar je niet om vraagt, maar die je onverwacht toe-valt. En als je goed oplet, dan gebeurt het vaker dan je misschien doorhebt.

Dankbaar voor alle hulp die mij het afgelopen jaar en daarvoor is toegevallen, wil ik hier een reeks woorden met je delen. Deze woorden ontving ik ooit van een lief mens, en sindsdien gebruik ik deze woorden regelmatig als meditatie-oefening:

Leven … Liefde … Waarheid … Vrede … Vreugde … Licht …

Met Leven, Liefde, Waarheid, ‘stijg’ je energetisch omhoog. Met Vrede, Vreugde, Licht, ‘daal’ je terug naar de aarde.

En is dat niet uiteindelijk ook wat in de zin ‘te leven is te werkelijken’ verborgen ligt … ?

Een gedachte over “Te leven is te ‘werkelijken’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s