Kunstzinnige werkperiodes

In de eerste helft van 2019 heb ik in mijn atelier Rose in Blue kunstzinnige werkperiodes aangeboden. In oktober van dit jaar ga ik daarmee verder. Maar wat is dat precies, een werkperiode? Waar komt het idee vandaan en wat motiveert mij om dit aan te bieden? En wat kunt u eraan hebben?

Tijd en ruimte om te ontdekken

Een werkperiode is, in mijn werk, een alliantie tussen ruimte en tijd. Op z’n eenvoudigst te zien als de ruimte en de tijd die je vrijmaakt om je te kunnen wijden aan een taak. Een opdracht waar je vrijwillig voor kiest. Een opdracht van kunstzinnige aard waarvan je het eindresultaat niet van tevoren kent, maar waarbij de kunst van het ontdekken centraal staat. Continuïteit in het oefenen, een vleugje discipline en doorzettingsvermogen zijn eigenlijk alles wat je nodig hebt om deel te nemen en verder te komen. Na afloop van de werkperiode kun je op basis van jouw ervaringen het werk zelf voortzetten. Of je kunt kiezen voor een vervolgafspraak of nog een werkperiode.

Van droom naar toekomst

Voor de oorsprong van mijn aanpak moet ik ver terug gaan in de tijd. Als jong meisje droomde ik er al van iets met kunst te mogen gaan doen. De realiteit verliep echter anders. Er moest brood op de plank komen en noodgedwongen moest ik mijn kunstzinnige droom laten voor wat hij was. Tot het moment – ik was al 35 jaar – dat iemand mij ‘toevallig’ wees op het bestaan van de “Freie Kunststudienstätte Ottersberg für die Soziale Wirkung der Kunst”. Het was een hele mondvol woorden waarbij ik mij nauwelijks iets kon voorstellen. Maar het trok mij aan als een magneet. Vooral de doelstelling intrigeerde mij: ‘de sociale werking van de kunst’. Wat zou daarmee worden bedoeld en hoe werkte dat dan?

Ik meldde mij aan bij deze kleinschalige werk- en studieplek en daarmee werd ik een van de eerste studenten van professor Rose Maria Pütz en haar echtgenoot. Later zou dit initiatief uitgroeien tot het huidige, gerenommeerde HKS, oftewel de Hochschule für Künste im Sozialen, Ottersberg. Maar in die tijd was het niet veel meer dan een atelier in het huis van het echtpaar, net buiten de bebouwde kom van het dorp Ottersberg. In de serre van het huis, die aan niet meer dan zeven personen ruimte bood, begonnen wij te schilderen. En terwijl wij daarmee bezig waren werden we stap voor stap ingewijd in de werking van kleuren. Voor mij was het een bijna magische gewaarwording die telkens weer ook met wetenschappelijke onderbouwingen vergezeld ging.
Ik bleef een heel jaar in Ottersberg en samen met mijn medestudenten werkte ik vijf dagen per week door in het atelier. Ook in de weekenden werkten de meesten van ons vrijwillig door. Het belangrijkste aan deze ervaring was dat ik weer terugkwam bij de droom uit mijn jeugd. En dat mij tegelijkertijd de weg naar de toekomst werd gewezen. Van droom naar toekomst.

Sociale werking van de kunst

Aansluitend aan dat jaar kwam ik – opnieuw geholpen door ‘toeval’ – naar Nederland waar ik in het jaar 1976 samen met mijn echtgenoot Peter Ashley ‘Het Klavertje’ in Zeist/Driebergen oprichtte. Op dit ‘Centrum voor persoonlijke ontwikkeling door middel van kunst’ bood ik driejarige opleidingen aan. In de geest van de ‘Kunststudienstätte’ namen de cursisten de tijd en ruimte om hun eigen kunstzinnig onderbouwde onderzoek uit te voeren.

Inmiddels ben ik blij en dankbaar dat ik de ‘sociale werking van de kunst’ heb kunnen verwerken in de vele cursussen, workshops en opleidingen die ik mocht geven. Blij ook dat ik die sociale werking op mijn beurt weer kon ondervinden in het werk van mijn cursisten. Dat kunst werkt, dat heeft zichzelf op veel manieren bewezen in de loop der jaren. Maar de ontwikkeling van ons menszijn gaat verder en iedere tijd brengt weer nieuwe uitdagingen. Daarom is het werk nooit ‘klaar’. Niet individueel, maar ook niet collectief.

Ontdekkingstocht

In mijn werkperiodes wil ik mij dan ook verder wijden aan de sociale werking van de kunst. Niet in de vorm van een cursus, workshop of opleiding. En ook niet in de vorm van therapiesessies. Maar wel in de vorm van een pure ontdekkingstocht naar het wezenlijke in ons leven. Naar het individuele, maar ook het collectieve dat ons als mens onderscheidt, en dat ons tegelijkertijd verbindt. In 1988 schreef ik al het boek ‘Het Kunstwerk Mens’. Maar het is pas nu dat ik mij klaar voel om opnieuw op onderzoek te gaan naar wat het kunstwerk mens inhoudt in onze huidige tijd. En dat onderzoek doe ik graag samen met mensen die daar spontaan ook iets voor voelen.
In mijn huidige opzet telt een werkperiode vier volle dagen, één dag per week gedurende vier opeenvolgende weken. Dat is de tijd en ruimte die ik heb vrijgemaakt en die ik kosteloos aanbied. En dat is de tijd en ruimte die je ook aan jezelf schenkt en aan de andere deelnemers, op het moment dat je besluit om mee te doen.

Kosteloos en waardevol

Tot slot nog dit. Soms krijg ik de vraag waarom ik dit kosteloos aanbied. Ik doe dat in dankbare nagedachtenis aan mijn studietijd in Ottersberg en voor alles wat daar door twee mensen werd geïnitieerd vanuit hun huis en met hun eigen beperkte middelen. Dit inspireert mij om nu, vanuit mijn eigen huis en middelen, ook iets te bieden. Het schenken van je tijd en ruimte, en dit ook van de ander te mogen ontvangen, is voor mij een van de meest waardevolle dingen die er zijn.

Meer weten of aanmelden?

Ben je geïnteresseerd, wil je je aanmelden of wil je eerst meer weten? Aarzel niet om contact op te nemen.

E-mail: galina@roseinblue.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s